Bir grup devletin, içlerinden birine yönelik bir saldırıyı hepsine yapılmış kabul ederek ortaklaşa karşılık vermeyi taahhüt ettiği bir sistemdir.
Bu ilke, saldırganlığı caydırmayı ve barışı korumayı amaçlar. NATO'nun 5. maddesi, kolektif güvenliğin en bilinen örneğidir. Sistem, tüm üyelerin tehdit algısının ortak olmasına ve taahhütlerini yerine getirme konusunda siyasi irade göstermelerine bağlıdır. Güç dengesi politikasından farklı olarak, belirli bir düşmana karşı değil, genel olarak saldırganlığa karşı bir duruş sergiler.